حاتیفە لە چارەنووسی سەختی خۆی بێزارە و لە شوێنی کۆیلەکردنی، کە کانییەک لە بیابان، هەڵدێت. لەوێدا بە ئازادیدا دەسوڕێتەوە، بەڵام لە کۆتاییدا بێدەسەڵات و بێ ئاو و خواردن. کەمێک پێش ئەوەی لە تینوێتیدا بمرێت، لەلایەن سیمساڵی حەکیمەوە ڕزگاری دەبێت کە لەگەڵ کاروانێکی بازرگان گەنێمدا گەشت دەکات. حەتیفا زۆر بەخێرایی هاوڕێی زۆر دروست دەکات، لەوانەش خزمەتکاری گەنج هۆدجا. تەنها بۆ ئەو نهێنی خۆی دەگێڕێتەوە. کچەکە دەبوو ئەو ڕاستییەی کە کۆیلەیە بۆ خۆی بهێڵێتەوە. ئاخر هەرکەسێک یارمەتی کۆیلە هەڵهاتووەکان بدات، بێ بەزەییانە هەڕەشەی لەسێدارەدانی لێدەکرێت. لەبەر ڕەچاوکردنی کاروانەکە، هەردووکیان هەڵدێن، بەڵام زۆری نەخایاند لەلایەن گەنەمەوە هەڵدەگیرێن. کاتێک تێدەگات کە دەتوانێت لەگەڵ حەتیفا پارەیەکی زۆر بەدەستبهێنێت، دیسان دەیفرۆشێتەوە بە کانگایەک.