ڤاران بییر

حوسێن دەچێتە باڕێک بۆ خواردنەوەیەک. لە ژوورەوە جگە لە کڕیارێکی سەرخۆش کەسی تر نییە. دوای ماوەیەکی کەم پیاوێکی نهێنی دەگاتە لای، بەدوای ژنێکدا دەگەڕێت کە چاوی سەوزە و کڵاوێکی نیسک بێت. پێش ئەوەی حوسەین دەرفەتی هەبێت بڵێت کەسێکی وا نییە، کڕیارە سەرخۆشەکە دەمانچەیەک دەردەهێنێت و تەقە لە پیاوەکە دەکات. حوسەین لەناکاو خۆی لە ناوەڕاستی دۆسیەیەکی کوشتن دەبینێتەوە. دواتر لەو شەوەدا کە دەچێتە دەرەوە، بەڕێکەوت تووشی ئەو ژنە دەبێت کە باسی لێوە کراوە. ناوی پەریهانە. سەرەتا ئەو تۆمەتانە ڕەتدەکاتەوە. بەڵام کاتێک دەزانێت ڕووداوەکە بە پۆلیس ڕاگەیەندراوە، ناچار دەبێت ڕاستییەکان بڵێت. پەریهان فێڵ لە هاوسەرەکەی دەکات. دوژمنێک کە ئەم بابەتە بزانێت ڕەشبگیری دەکات. ژنەکە کە هەوڵی هەڵهاتن دەدات، خۆی دەبینێتەوە کە تێوەگلاوە لە زنجیرەیەک تاوان، لە دزییەوە تا کوشتن.