بای شین دەهەژێت

‘باوکم لێرە ئەهریمەنێکی بینی. کاتێک منداڵ بوو.’ · ‘ئەهریمەنێک؟’ · ‘بەڵێ، ئەهریمەنێک. لە نێوان ئەم جیهانە و جیهانی داهاتوودا دەجووڵێت.’ ئاو لەگەڵ دایکی و خوشکە بچووکەکەی کیی لە دوورگەی سادۆ لە ژاپۆن دەژی. بیری باوکی دەکات، کە بەم دواییە بێ شوێنەواری ون بووە – هەرچەندە زۆر باسی لێناکرێت. لە کاتێکدا دایکیان هەوڵدەدات بە شێوازی خۆی مامەڵە لەگەڵ لەدەستدانەکەدا بکات، ئاۆ و کیی بەسەر دوورگەکەدا ڕادەکەن و بە زەریاکەدا هاوار دەکەن. لە سایۆکۆی نهێنیدا کە بە شێوەیەکی نادیار کتێبەکان لە کتێبخانەی قوتابخانەکەوە دەسوڕێتەوە، ئاۆ کەسێکی متمانەپێکراو دەدۆزێتەوە. کەم وشە لە نێوان ئەو دوو منداڵە خۆبەزلزان و خەونبینەدا پێویستە: پێکەوە، لە یەک کاتدا کەمتر هەست بە تەنیایی دەکەن. لە بەرامبەر پاشخانی سەرنجڕاکێشی شارۆچکەیەکی پیشەسازی کەنار دەریادا، فیلمە شیعرییەکەی تێتسویا تۆمینا چیرۆکێکی خەون و لەدەستدان و ئەهریمەنەکان دەگێڕێتەوە.