شەو خودا

دوو کرێکار خەریکی گفتوگۆیەکی ئیسراحەتن. زیاتر و زیاتر مرۆڤەکان لە ئاسماندا کلکی سووری دوورەپەرێزەکان دەبینن، بوونەوەرە سەرسوڕهێنەرەکان لە شوێنێکی نادیارەوە دەردەکەون و دەوترێت لە ژێر زەویەوە هاوارێک دێت. مانای هەموو ئەمانە چییە؟ – لە یەکێکیان دەپرسێت. ئەوی تریش لە وەڵامدا دەڵێت لە ژیانیدا هیچ شتێکی وای نەبینیوە. وە تەنانەت ئەگەر هەموو ئەوانەی لە سەرەوە باسمان کرد هەبن، ئایا شایەنی ئەوەیە گرنگی پێبدرێت؟ گرنگ ئەوەیە مرۆڤ کاری خۆی بکات چونکە ژیان بە ڕێگای خۆیدا دەڕوات.