لە کاتێکدا کۆرپە خەوتبوو

ژنە گەنجە جووتیارەکە یەک تاقیکردنەوەی هەبوو، باوکی هاوسەرەکەی. پیر و بێزارکەر بوو، ئەوەندەش بەهۆی نەخۆشییەوە چەقۆکێش و پەککەوتە بوو کە نەیدەتوانی هەنگاوێکیش بڕوات. ژنەکە ڕایگەیاند کە دەبێت شتێک بکرێت و لە چەندین بۆنەدا داوای لە هاوسەرەکەی کردووە کە پیرە پیاوەکە بنێرێتە ماڵە هەژارەکە. جووتیارەکە بۆ ماوەیەکی زۆر، بەرەنگاری بووەوە، بەڵام لە کۆتاییدا خۆى دا و ژنەکە بە سەرکەوتوویی لێیخوڕی، بۆ ئەوەی لە ماڵی بەخشینەکە ڕێکخستنەکانی بکات. The old man knew what was contemplated. بێدەسەڵات و بێ دۆست لەسەر کورسیەکەی دانیشت، و دوعای مردنی بۆ دەکرد. کێ دەتوانێت لۆمەی بکات؟ ژنەکە وەک باسکراوە، لە ڕێگادا بووە بۆ ماڵی بەخشین.