Oleksandr Dovzhenko

دەربارەی ئەکتەر

Oleksandr Petrovych Dovzhenko was a Ukrainian Soviet screenwriter, film producer and director. زۆرجار وەک یەکێک لە گرنگترین سینەماکارە سەرەتاییەکانی سۆڤیەت ناودەبرێت، شانبەشانی سێرگی ئایزنشتاین و دزیگا ڤێرتۆڤ و ڤسێڤۆلد پودۆڤکین، هەروەها پێشەنگێکی تیۆری مۆنتاژی سۆڤیەت بووە. هەرچەندە دایک و باوکی ئۆلێکساندر دۆڤژێنکۆ نەخوێندەوار بوون، بەڵام باپیرە نیمچە خوێندەوارەکەی هانی دەدا بۆ خوێندن، ئەمەش وای لێکرد لە تەمەنی ١٩ ساڵیدا ببێتە مامۆستا، دۆڤژێنکۆ لە ساڵی ١٩٢٦ کاتێک لە ئۆدێسا نیشتەوە، ڕووی لە فیلم کرد. His ambitious drive led to the production of his second-ever screenplay, Vasya the Reformer (which he also co-directed). He gained greater success with Zvenyhora in 1928 which established him as a major filmmaker of his era. "سێبەری ئۆکرانیا" (زڤێنیهۆرا، ئارسناڵ و زەوی)ی شوێنکەوتووی، هەرچەندە لەلایەن هەندێک لە ڕەخنەگرانی سۆڤیەتی هاوچەرخەوە (کە هەندێک لە ڕیالیزمەکەییان بە دژە شۆڕش زانی) کەم بایەخی پێدراوە، بەڵام ناسراوترین بەرهەمیەتی لە ڕۆژئاوا. For his film Shchors, Dovzhenko was awarded the Stalin Prize (1941); eight years later, in 1949, he was awarded another Stalin Prize for his film Michurin. After spending several years writing, co-writing and producing films at Mosfilm Studios in Moscow, he turned to writing novels. Over a 20-year career, Dovzhenko personally directed only 7 films. He was a mentor to the young Ukrainian Soviet filmmakers Larysa Shepitko and Sergei Parajanov. Dovzhenko died of a heart attack on November 25, 1956 in his dacha in Peredelkino. یولیا سۆڵنتسێڤای هاوسەری درێژە بە میراتەکەی دا بە بەرهەمهێنانی فیلمی تایبەت بە خۆی و تەواوکردنی ئەو پڕۆژانەی کە دۆڤژێنکۆ نەیتوانی دروستی بکات. The Dovzhenko Film Studios in Kyiv were named after him in his honour following his death.